Voor je het weet sta je naakt met je voorwiel in de tuin

Deze titel behoeft wat context. Ik heb namelijk een ietwat vreemde gewoonte. En nee, dat is niet naakt in de tuin rondlopen.
Na het fietsen stap ik onder de douche. Dat zal niemand verbazen. Maar daarna loop ik vaak nog een tijdje in mijn boxer door het huis. Dat heeft niets met naturisme te maken. (Althans, dat houd ik mezelf voor.)

Het heeft alles te maken met een probleem waar waarschijnlijk iedere fanatieke wielrenner wel eens mee te maken heeft: een geïrriteerd zitvlak. Hoe beter dat allemaal kan opdrogen, hoe minder gedoe de volgende dag. Dus indien de dagplanning het toestaat laat ik na het douchen de boel graag nog even luchten in een losse boxer.
De afgelopen anderhalve week werd het alleen zo warm dat ik die gewoonte iets verder heb doorgetrokken. De boxer verdween ook om het na-zweten te beperken.

De luxaflex en rolluiken zaten toch dicht om de warmte buiten te houden. Niemand die iets kon zien.
Dus daar liep ik. Naakt. Volledig op mijn gemak. Ik ruimde de keuken op, zette een kopje koffie en begon nog wat aan mijn fiets te sleutelen. Die hing nog aan de haak in de woonkamer.
Toen ik klaar was pakte ik mijn voorwiel, die moest nog terug naar de schuur. Die staat achterin de tuin.

Dus ik liep naar buiten, met mijn voorwiel in de hand. Door de tuin. Halverwege de terugweg realiseerde ik me ineens iets. Ik was nog steeds naakt. Ik was binnen naakt begonnen met opruimen en dus ook zonder na te denken naakt naar de schuur gelopen.

Het mooie is dat ik werkelijk geen idee heb of iemand dat gezien heeft. Misschien stond de buurman net onkruid te wieden. Misschien keek er iemand uit het raam. Misschien ook niet.

“Zeg buurman, stond jij vorige week nou naakt met je voorwiel in de tuin?” Translate notes